Friday, July 8, 2016
වවුලු
හමුව-රැපියෙල් තෙන්නකෝන්
පුතු
නළවනු පිණිසැ කට බොරු මැ කිය කියා
හොට ඇනැ බිඳින සේ උකුණන් අතරැ පියා
පිසැ ගෙනැ
කඳුළු යළි ඇසිපිය හොඳට අයා
සිඳුවන ඇස
ඇයට හිමි රුව පෙනී ගියා
ඉඩ හැරැ
පැනැ ගියනෙ ‘විටැ බිය සෝ දෙන්නා
බුරමින්
නැඟිණි දැලි ලා වැඩි කෝ ගින්නා
සිහි කොටැ
එදා ගිනි රස හොඳට මැ දන්නා
එය වළකනුව
දිවැගති ඉන් උගුන්නා
Subscribe to:
Posts (Atom)